Psychosevrienden

Chris Thierens

Facebook
DEPRESSIE BOLLEND BEEST 
lk draag een etterbuil
verborgen diep in mij
Een kleine donkere etterbuil
een droppel plakkende pek
die zwelt en zwelt
een baarmoeder met drek tot barstens toe
hoe meer ik eraan denk
Daar waar geen dokter ooit gerommeld heeft
geen lucht gezucht, geen oog gezocht
mijn mes gekerfd - leeft mijn boos beest.
Een pesterige brakke puist

Verborgen diep in mij

onooglijk ergens in het slijm

Van gal en ingewand

Kwaadaardig ingeplant

een slechte cel, nooit opgemerkt, als een

condoom opbollend als een vuist.

Ik luister naar het sluipen in mijn bloed

ondraaglijk veel: zo geef ik node zelf meer leven

aan dit mijn geest en vlees veterend broed.