Home » Poëzie » F. Vermeulen

F. Vermeulen

 

 

 

"Dit is voor de depressieven en de psycho's 

Voor de shizo's en de bipo's 

 

Voor de autisten 

En alle vreemde tisten

 

Voor de lijders

En de strijders

 

Zij die hebben opgegeven 

Nu daarboven zweven

 

Voor zij die hebben gebloed

Verlies nooit de moed

 

Al sta je gans alleen 

Dat is net die één 

 

Die het tij kan doen keren

Op jezelf moet je teren

 

Want niemand anders kan het doen

Alleen jou past die schoen

 

Dus sjot jezelf tegen de kont

Al lijkt je leven stront

 

Pak hulp aan als je wil

Geef gerust een gil 

 

Dan sta ik daar

Voor mij was het ook zwaar

 

Maar ik ben gezegend

Spijtig genoeg niet alwetend 

 

Maar een woord kan ik bieden

Dan beginnen we dat onkruid te wieden

 

En leggen de mentale Tuin van Eden aan

Met vijver en een zwaan

 

Open je mond en resoneer

Met deze leer

 

Die zegt dat je niet moet meedraaien 

Maar je geest verfraaien 

Je ego paaien

Zaadjes zaaien

 

Van rust en zelfbegrip

Dat zeg ik met stip

 

Wij zijn de signalen 

Afwijkende verhalen 

 

In deze maatschappij 

Zijn we niet vrij

Tenzij 

Wij

 

Onze eigen regels schrijven

Dicht bij onze kern blijven

 

Niet vergelijken

Niet bezwijken

 

Onder de norm

Tem die innerlijke storm"